Yoğun bir ay geçirdim. Normalde kaçacağım veya öteleyeceğim bir takım halledilmesi gereken olayların içinde buldum kendimi. Görmezden gelmektense sorunların içine dalabiliyor olmak daha güçlü hissetmeme sebep oldu. Sanırım ilerleme kaydediyorum sonunda.

Tam olarak 31 yıl ve 2 saat önce doğdum. Gece 12’den sonra ilk babam kutlama mesajı attı, kutlama mesajının sonunda ‘cevap yazma’ diyen bir mesajla. Babamla birbirimizi sevdiğimize dair hiç şüphem yok ama aylardır konuşmuyoruz. En son babaannemin vefatından sonra sarıldık. İkinci mesaj da annemden geldi. Sevgi cümleleri dolu bir mesaj, üstünkörü bir bakışla anladığım kadarıyla. Ama ilk mesajdan sonra bunu okuyasım gelmedi. Üstüne üçüncü mesaj annemin alt komşusundan geldi. Artık annemin kedilerine dayanamadığını ve sabrının son noktasında olduğunu söylüyor,…

Hala burada olduğuma göre bazı kodlamalar işe yarıyor ve devamlılık namına yolun sonundaki ışık hala parlıyor demektir. Tüm bu 30’da değişim safsatası üzerine bir hesap açıp kendi ilerleme ve değişimimi paylaşmak istediğim bir alan yaratmaya karar verdim. Bu yolun bana daha fazla konuda ilk adımı atma cesaretini vereceğini düşünüyorum. İlk paylaşacağım videoda yolculuğumu biraz tanıtmak ve bu yeni başlangıcın neden önemli olduğunu kendi perspektifimden anlatmak istiyorum. Bir taraftan da istediğim şey kendi yaratıcılığımı yeniden hayata geçirme arzusu. Belki de bu…